سفره هفت سین یک سفره تاریخی است. پهن کردن این سفره یکی از آیین های نوروز است. ایرانیان در نخستین روز نوروز سفره سفید رنگی پهن کرده و هفت روئیدنی که نام آنها با "سین" شروع می شود را در آن می گذارند. دمشقی در کتاب "نحبه الدهر فی عجائب البر و البحر" در فصلی که درباره نوروز است می نویسد : "مردی وارد مجلس نوروزی پادشاه شده و خوانی سیمین با خود می آورده که بر آن گندم...جو...نخود...کنجد و برنج (از هر یک هفت خوشه و هفت دانه)...و پاره ای شکر و دینار و درهم گذاشته و آن را روبروی پادشاه می گذاشته است." به نظر می رسد به تدریج چند خوراکی دیگر که با شادی نوروز مناسبت داشته جای آن خوراکی ها را گرفته است. عده ای معتقدند "هفت سین", اول "هفت چین" به معنای هفت غله ی چیده شده بود و عده ای دیگر علت نام گرفتن "هفت سین" را قرار گرفتن این غلات در هفت سینی عنوان کرده اند. امروز سفره "هفت سین" از " سیر", "سرکه", "سبزه", "سمنو", "سماق", "سنجد" و "سیب" تشکیل می شود که سیر برای سیری شکم...سرکه مایه کار و دوام زندگی...سبزه به نیت سبزی و خرمی...سمنو برای برکت...سنجد برای سرخی و شادمانی...و سیب برای عشق و شادی و نشاط هستند.
با آرزوی سالی سرشار از خرمی و شادمانی و عشق و شادی... "شهرناز"
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 15:48 توسط شهرزاد و نازنين
|
