یه محوطه ی سبز و یه جمعیت ده ـ بیست ساله ی سرخوش توی راهرو...

 نیشها تا بناگوش باز...( بی خبر از همه جا!!!)

 یه اتاق دلباز پر نیمکت و یه جااستادی چوبی...

 کیف و کتاب و مدرسه...حسنی مکتب دیگه بسه!!!

 ۴ سال الافی مطلق و "تپل"... با یه عمری که باید همینطوری بگذره...

 اینا تو رو یاد چیزی نمیندازه؟!؟!؟

                                                                                           " شهرناز"